Tryby graficzne dostępne dla C64

Jak może się niektórzy orientują na C64 można rysować nie tylko w 16 kolorach i na ekranie 320×200 pikseli. Ludzie wymyślili pełno innych trybów graficznych dostępnych na tym komputerze. Mimo, iż niektóre mają wręcz olbrzymie ograniczenia, to cieszą się dużą popularnością. Opiszę tutaj dostępne tryby graficzne na Commodore 64.

HIRES

W tym trybie można rysować na pełnym ekranie, czyli rozdzielczości 320×200 pikseli, w 16 kolorach. Przy czym ograniczenie jest takie, iż na jednym polu/znaku (8×8 pikseli) można używać jedynie dwóch kolorów. Ten tryb wykorzystywany jest głównie do rysowania grafik czarno-białych (lub po prostu dwukolorowych). Praca wygląda wtedy całkiem ładnie, a niekiedy nawet super!

MULTICOLOR

W tym trybie można rysować już nie na całym ekranie, lecz tylko na powierzchni 160×200 pikseli. Za to nie ma tutaj tak, jak w trybie HiRes (gdzie jeden punkt to jeden piksel) – tu jeden punkt to dwa piksle – 2×1, czyli dwa razy szersze. W MultiColorze można używać maksymalnie 4 kolorów (3 kolory + tło) w jednym wyznaczonym kwadracie pikseli (8×8). Dawniej ten tryb był bardzo znany i często wykorzystywany, jednak dzisiaj częściej jest on zastępowany przez tryby takie jak FLI, IFLI, INTERLACE, gdyż wyglądają efektowniej. Często tryb Multicolor wykorzystywany był (i jest) w grach.

MCI

Czyli bez skrótów Multi Color Interlace. Ekran wyświetlany w rozdzielczości pełnej (320×200), przy czym są to dwa naprzemiennie migające ekrany. Właśnie dzięki miganiu ekranów (Interlace), wydaje nam się, że zamiast 16 kolorów widzimy znacznie więcej, bo może być tych kombinacji chyba 128 lub więcej! Grafiki MCI zajmują już więcej miejsca na nośniku niż standardowe HiRes/Multicolor.

FLI

czyli Flexible Line Interpretation. Dostępny obszar pod rysowanie to 160×200, jednak w pierwszych trzech kolumnach obrazu możemy rysować tylko jak w multicolorze. Cudowny tryb, bo można używać 16 kolorów, w tym 8 na jednym znaku (8×8 pikseli). Tryb bardzo podobny do Multicolor, lecz prawie bez ograniczeń w używaniu kolorów.

IFLI

Nie jest to nic innego jak Interlaced Flexible Line Interpretation, czyli tryb FLI na dodatek „migający”, dzięki czemu mamy znowu wrażenie oglądania więcej niż 16 barw (i to wrażenie działa bardzo pozytywnie!). Obecnie jeden z najczęściej używanych trybów, bo dający najwięcej możliwości. Sami zobaczcie, co można w tym trybie wyprawiać! Rozdzielczość 160×200 w 16 kolorach.

SuperHires

Czyli inaczej SH. Wymiary: 96×200 pikseli/16 kolorów, jednak na znak 8×8 można używać tylko 4 kolory.

SuperHires Interlace

W skrócie SHI, czyli to samo co Super Hires, ale migające, dzięki czemu ma się wrażenie oglądania ponad 100 kolorów. Rozdzielczość to 96×200 w 16 kolorach.

 

SuperHires FLI i SuperHires Interlace FLI

Piękny, cudowny tryb. Mimo, iż wygląda to na „wybuchową mieszankę”, to naprawdę daje cudowne efekty i grafiki tak właśnie rysowane są zarąbiaste! Zresztą sami spójrzcie, jak autorzy dema „Krestology” rysowali te cuda!!! Opisane tu tryby graficzne nie są wszystkimi jakie istnieją na Commodore 64, gdyż ciągle ludzie rysują, ciągle koderzy pracują i być może już niedługo zostanie wymyślony zostanie jeszcze lepszy tryb na C64?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *