Jak „domowym” sposobem zrobić interfejs SD2IEC do komputera Commodore C64

Na początek kilka słów wyjaśnienia dla osób nie znających tematu. Popularny w latach 80’/90′ ubiegłego wieku, 8-bitowy komputer domowy Commodore C64 ma się nadal bardzo dobrze, mimo obecnej dominacji komputerów klasy PC. Jak sie okazuje, do tej pory istnieje szerokie grono użytkowników C64, skupione przede wszystkim wokół „sceny C64”, na której działają animatorzy, głównie amatorzy muzycy i graficy (C64 posiada wewnątrz wyśmienite, zintegrowane w pojedyńczych chipach, układy do tworzenia grafiki/animacji: VIC i muzyki/efektów dźwiękowych: SID, co go wyrózniało w tamtych czasach spośród innych komputerów tej klasy), tworzący swoje produkcje: programy demonstrujące możliwości graficzno-muzyczne C64 i walczący o palmę dominacji na corocznych zjazdach miłosników C64, organizowanych w różnych krajach. Sporą grupę użytkowników C64 tworzą również typowi „gracze”, preferujący zgrzebne 8-mio bitowe gry (których powstały tysiace i życia mało dla jednej osoby, aby je choć potestować) w odróznieniu od „wypasionych” PC-towych „reality schow”. Natomiast całkiem pokaźna grupa, głównie amatorów elektroników, oraz profesjonalistów (działajacych na zasadzie: nostalgii do czasów młodości) koncentruje się na hardware C64, starając się unowocześnić komputerek (poniekąd świetnie dopracowany przez swoich konstruktorów, jak na epokę, w której powstał), wprowadzając do niego zmiany układowe, głównie poprzez użycie nowszych technologii, niż te, które były pierwotnie wykorzystane w C64 (bo takie były wtedy dostępne). Tak własnie powstał między innymi interfejs: MMC/SD2IEC, który jest niczym innym jak nowoczesną pamięcią masową do C64, wykorzystującą jako nośniki danych popularne obecnie karty pamięci MMC/SD (stosowane powszechnie w aparatach/kamerach cyfrowych i telefonach GSM). SD2IEC ma zastąpić niewygodne w użyciu (prądożerne, wielkie gabarytowo – stanowiące oddzielne urządzenia, w przypadku stacji dyskietek elastycznych – z własnym procesorem i systemem operacyjnym – droższe od samego C64), dedykowane dla C64 pamięci masowe, jakimi były: stacja dyskietek 5,25′: 1541 i magnetofon C2N datasette, wykorzystujący jako nośniki danych typowe kasety magnetofonowe. SD2IEC w odróżnieniu od swoich starszych braci, jest energooszczędny, niewielki, tak, że można go wbudować bezpośrednio do wnętrza obudowy C64. Nawet SD2IEC w wersji wykonanej na płytce uniwersalnej z mikrokontrolerem w obudowie PDIP40 zmieści się wewnątrz komputera C64.
Jak ja zrobiłem we własnym zakresie interfejs MMC2IEC – SD2IEC do C64 na płytce uniwersalnej, w niekłopotliwy sposób (bez konieczności wykonywania płytki drukowanej PCB), przedstawiają poniższe zdjęcia:

Dobrym pomysłem, jaki zastosowałem, jest wykorzystanie gotowego, taniego czytnika kart SD (ja kupiłem za 2,90 zł na allegro przy okazji większych zakupów). Zyskujemy w ten sposób stabilizator 3V i gniazdo SD (dwa elementy w cenie jednego) już polutowane na płytce. Gniazdo do kart SD raczej ciężko jest polutować na typowej płytce uniwersalnej ze względu na jej raster, dlatego użycie w takim przypadku gotowego czytnika, gdzie gniazdo do karty SD mamy już zalutowane jest jak najbardziej wskazane. Na płytce czytnika odlutowujemy wtyk USB i odcinamy ścieżki łączące procek czytnika z gniazdem karty SD (pozostawiamy tylko „aktywny” stabilizator 3V, który zasila kartę SD, nie odcinając zasilania procka czytnika) i dolutowujemy do gniazda karty SD przewody łączące tak przerobiony czytnik z płytką uniwersalną MMC/SD2IEC.

Schemat montażowy ze spisem elementów (nie montujemy tylko stabilizatora 3V, bo ten mamy na płytce czytnika, tak jak to wyżej opisałem):

Najnowszy (aktualnie) firmware do zaprogramowania mikrokontrolera AVR (plik .bin dla tej wersji płytki jw z procesorem ATmega644P ma oznaczenie: sd2iec- …… -larsp-m644p.bin) można pobrać ze strony http://www.sd2iec.de

Aby zaprogramować mikrokontroler można użyć np. PonyProg: http://www.lancos.com/ppwin95.html z patchem: http://www.pitsch.de/stuff/mmc2iec/ponyprog2000_206g.zip

Poniżej MMC/SD2IEC w akcji. Przy okazji demonstruję wpółpracę małego TVC LCD TFC 7″ (f-my Blow Car System) z C64 – jak na tak mały ekranik, spisuje się całkiem przyzwoicie (nie nadaje jednak dla „scenowców” gdyż grafiki typu FLI nie odtworzy poprawnie – zrywa synchronizację)!

Kultowy ekranik powitalny 🙂 naszego komcia (z podstawowym Basicem i Kernalem):

MMC/SD2IEC przedstawia się (odczyt statusu po załączeniu):

Wczytanie i wylistowanie directory:

Wczytanie i uruchomienie programu DraBrowse (DB64.PRG). DraBrowse bardzo dobrze spisuje się w obsłudze katalogów/podkatalogów MMC/SD2IEC:

Directory z poziomu DraBrowse:

Widok programów gier w katalogu GAMES:

Uruchamianie gry Krakout z poziomu DraBrowse (po nakliknięciu na RETURN, przy „podświetlonym” Krakout – nie trzeba nic ręcznie wklepywać!):

 

linki do stron związanych z MMC/SD2IEC:

Strona autora projektu MMC2IEC:
http://pontoppidan.info/lars/index.php?proj=mmc2iec

Strona na której projekt Larsa Pontoppidana jest dalej rozwijany:
http://www.pitsch.de/stuff/mmc2iec

… i trochę dodatkowych informacji o MMC/SD2IEC:
http://www.c64-wiki.com/index.php/MMC2IEC
http://www.c64-wiki.com/index.php/SD2IEC

Jerzy Siwek

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *