4 Soccer Simulators

 

Pod tym tytułem kryją się tak naprawdę cztery – żadna niespodzianka – różne gry związane z piłką nożną:
Soccer Skills – gra symulująca trening piłkarski, zarówno na boisku, jak i na siłowni,
11-A-Side Soccer – normalna, „boiskowa” piłka nożna,
Indoor Soccer – piłka halowa,
Street Soccer – jak sygnalizuje nazwa, polem gry jest tu ulica i wszystkie typowe dlań elementy krajobrazu (domy, płotki, samochody,etc.),

Soccer Skills Gra odstaje poziomem od i tak nie najlepszej reszty. W instrukcji czytamy, iż największe gwiazdy piłki nożnej zaczynały od treningów zręcznościowych z piłką czy też na siłowni. Cóż, trudno do tej teorii dopasować Ronaldinho i rozsławioną przez Szpakowskiego grę Brazylijczyka z własnym psem. Mniejsza o to. Gorzej, że ta gra to kompletna pomyłka. Szczególnie, jeśli chodzi o trening siłowy. Bo oto mamy niepowtarzalną okazję sterować zawodnikiem wykonującym pompki, dźwigającym hantle bądź też przeskakującym nad sztangą. Brzmi pasjonująco, nieprawdaż? Oczywiście żądany efekt uzyskujemy poprzez „decathlonowe” kombinacje „lewo-prawo” bądź na przykład „góra-lewo, góra-prawo”. Ćwiczenia można wykonywać oddzielnie bądź też w treningu obwodowym – w tym przypadku mierzony jest także czas. Nieznacznie lepiej prezentuje się trening z piłką. Możemy np. strzelać rzuty karne, bądź też stać na bramce i spróbować je bronić. Wszystko byłoby ok., gdyby nie fakt, iż zawodnik podczas poruszania się znika co chwila (a może to wina emulatora?), co utrudnia strzały bądź też ich obronę. Sterowanie jest fatalne – aby strzelić na bramkę trzeba wbiec – z im większą prędkością tym lepiej- na piłkę. Litości. Gra została stworzona przez innych autorów, niż pozostałe pozycje, dlatego – w odróżnieniu od nich – prezentuje się mocno przeciętnie pod względem technicznym. Muzyka na stronie tytułowej nie powala (choć jest całkiem niezła), o efektach w trakcie gry lepiej nie wspominać. Następne trzy gry zostały stworzone przez tych samych autorów, pod wieloma względami są więc do siebie podobne. Większość uwag dotyczących 11-A-Side Soccer obowiązuje też w przypadku dwóch kolejnych tytułów, chyba ,że w tekście zaznaczono inaczej. Jeśli chodzi o wrażenia techniczne, to warto wspomnieć o interesującej – choć mocno podchodzącej pod The Last Ninja II (nic dziwnego, to ten sam autor) – muzyce na planszy tytułowej. W trakcie gry słyszymy niezłej jakości efekty dźwiękowe – szczególnie ciekawy jest pomruk publiczności przy przejmowaniu piłki. Grafika stoi na dobrym poziomie, chociaż niektóre elementy tła można było dopracować. Najgorzej jest z grywalnością – szczegóły poniżej.

11-A-Side Soccer To gra próbująca naśladować Microprose Soccer. Z miernym raczej rezultatem. Niby wszystko jest ok. – podobna (a może i lepsza) grafika, niemalże identyczny napis „Goal” po strzeleniu bramki. A jednak – gra ta jest kolejnym dowodem na to, iż niełatwo było na C-64 zrobić dobrą symulację piłki nożnej. Ciekawie została rozwiązana kontrola zawodnika – sterowanie cechuje się pewną bezwładnością, co nadaje grze większego realizmu. Nie można tego powiedzieć o klejeniu się piłki do nogi, co akurat na C-64 było chyba jedynym sensownym rozwiązaniem. Natomiast kluczowa w piłce nożnej czynność – kopanie futbolówki – została rozwiązane fatalnie. Nie da się nią nijak sterować, możemy jedynie kopać z różną siłą. Piłka odbija się zupełnie bezsensownie i nader często znika z pola widzenia. Tak więc na ogół nie widzimy gdzie właściwie powinniśmy biec. Przełączanie między zawodnikami odbywa się w sposób ręczny – w porządku, jednakże w innych pozycjach z tym rozwiązaniem zawodnicy z drużyny podbiegali, co ułatwiało przenoszenie kontroli. Tutaj często bezsilnie obserwujemy zbliżającego się do naszej bramki przeciwnika, gdyż – również w związku ze wspomnianym wyżej wąskim polem widzenia- nie widzimy żadnego piłkarza z naszej drużyny. Kolejnym minusem jest brak wślizgów – piłkę przejmujemy po prostu przebiegając w okolicach nóg przeciwnika – co czasem niespodziewanie kończy się naszym faulem. „Niespodziewanie” to mało powiedziane. Faule bywają absurdalne, np. w sytuacjach, w których przeciwnik przebiegnie po nogach nieruchomego zawodnika. Kielich goryczy przepełnia fatalna kontrola bramkarza, który jest „przyklejony” do linii bramkowej i pozwala przeciwnikowi podbiec – jeśli nie przeszkodzą mu obrońcy – dowolnie blisko celu. Dość kontrowersyjny wydaje się też pomysł wprowadzenia punktacji za grę, która większego znaczenia nie ma – remis bramkowy to zawsze remis. 100 punktów otrzymujemy za każdą strzeloną bramkę, pozostałe zdobywamy za posiadanie piłki. Gra – podobnie jak pozostałe 2 tytuły – nie oferuje zbyt wielu możliwości. Pojedynczy mecz – z komputerem (3 poziomy trudności) bądź drugim graczem – to wszystko, na co było stać ludzi z Codemasters. A przydałby się przecież jakiegoś rodzaju turniej, bądź rozgrywki ligowe. Możliwości konfiguracyjnych również nie ma zbyt wiele – w zasadzie mamy wpływ tylko na stopień odbijania się piłki i długość meczu.

Indoor Soccer Zasadnicze uwagi – patrz wyżej. Pomiędzy tą grą a 11-A-Side Soccer występuje jednakże kilka różnic. Wiadomo, skoro mamy do czynienia z piłką halową, to też rozmiar pola gry jest znacznie mniejszy, co ma dwa zbawienne skutki. Po pierwsze – gra zyskuje na dynamice. Po drugie – mocno zawężona widoczność pola gry – w wyniku znacznie mniejszego boiska – nie daje się tak we znaki. Inną różnicą jest niemożność wbiegnięcia piłkarza na pole bramkowe przeciwnika. Wszystko ok, tyle że w wyniku wspomnianego wyżej „przymurowania” bramkarza do linii bramkowej, regularnie występują tu sytuacje, w których piłka pozostaje w polu bramkowym a bramkarz – ani piłkarz drużyny przeciwnej – nie jest w stanie jej sięgnąć. Musimy zdobyć ją więc sami, co jednak czasami bywa niebezpieczne- kilka razy zdarzyło mi się w ten sposób strzelić samobója. Mimo wszystko gra ta prezentuje się nieco lepiej od wyżej opisywanej.

Street Soccer To raczej najciekawsza, a już na pewno najbardziej oryginalna gra z pakietu. Oczywiście nie oznacza to, iż nie dziedziczy ona niemalże wszystkich wymienionych przy okazji 11-A-Side Soccer wad. Ta pozycja posiada jednak kilka ciekawych zalet. Po pierwsze – zróżnicowane pole gry. Zawodnikami poruszamy się po trawnikach, ulicy, wśród zaparkowanych samochodów, etc. Dzięki takiemu zróżnicowaniu terenu dobrze jest obrać różne strategie prowadzące do strzelania bramek – w zależności od strony, po której gramy. Poza tym – wszystkie chwyty dozwolone, nie ma tu fauli, więc zawodnicy co chwila przewracają się nawzajem absolutnie bez żadnych konsekwencji. Nawet tak dające się we znaki kopanie piłki tutaj daje się jakoś znieść – bo przecież gra na ulicy to w gruncie rzeczy prymitywna kopanina. Żeby nie było zbyt różowo – kolejna wada. Piłka często zostaje zablokowana w okolicach płotków, samochodów i tak dalej, co uniemożliwia jej przejęcie i kontynuowanie gry. Gdy zastanawiam się nad sensem wydania takiego „czteropaku” w głowie nieśmiało kołacze myśl, iż autorom chodziło o pokazanie różnych oblicz mało w sumie skomplikowanej gry, jaką jest piłka nożna. Z mojej perspektywy – z perspektywy gracza – lepiej byłoby, gdyby Codemasters posiedzieli nad jedną pozycją, dopracowując ją, zwiększając grywalność a także oferowane przez nią możliwości. Turniej drużyn ulicznych? Ja bym w to wszedł, a wy?

3D Snooker

Championship 3D Snooker jest trójwymiarowym symulatorem snookera, jest to chyba najlepszy tego typu symulator na C64. Stół widzimy z góry (w momencie przygotowywania białej bili do uderzenia), a w chwili samego uderzenia i przemieszczania się bil mamy widok stołu na wprost (efekt 3D), wszystko wygląda bardzo realistycznie, programiści osiągnęli swój cel. Zachowanie się bil i grywalność to bez wątpienia zalety tej wspaniałej gry.

Warto wspomnieć o zasadach jakie obowiązują w Snookerze, gdyż różnią się one znacznie od typowej gry w Bilarda. Jaką pierwszą musimy wbić bilę czerwoną (1 punkt), po wbiciu bili czerwonej, musimy wbić jedną z bil kolorowych i tak na przemian: czerwona – kolorowa – czerwona – kolorowa (pisząc kolorowa mam na myśli bile o kolorze innym niż czerwona). Jeżeli na stole nie ma już bil czerwonych, wtedy musimy wbijać bile kolorowe według poniższej punktacji, rozpoczynając od bili żółtej.

Punktacja ta przedstawia się następująco: żółta bila – 2 punkty, zielona bila – 3 punkty, brązowa bila – 4 punkty, niebieska bila – 5 punktów, różowa bila – 6 punktów, czarna bila – 7 punktów.

Jeżeli przez przypadek w momencie, kiedy mamy trafić bilę czerwoną, trafimy w bilę np.: niebieską, następuje tzw. Foul Shot, a przeciwnikowi przyznaję się punktów 5 (tak jak przedstawia to punktacja powyżej). Przypadkowe wbicie (lub dotknięcie) bili białej, żółtej lub zielonej kosztuje nas 4 punkty. Również wbicie (lub dotknięcie) kuli czerwonej w momencie, kiedy mamy wbić kulę kolorową, kosztuje nas 4 punkty. Foul Shot możemy również popełnić, wtedy kiedy mamy trafiać w bilę np.: różową i tak też się stanie, ale dodatkowo wbijemy dowolną bilę z białą włącznie, kosztuje to nas 6 punktów. Nie trafienie w żadną bile, to strata 4 punktów. Wszystkie bile kolorowe, wbite po Foul Shot, zostają ponownie ustawione na stole. Uff, tyle wiedzy chyba wystarczy, żeby zagrać w Championship 3D Snooker J

Po wczytaniu gry, wciśnięcie klawisza F1 pozwala obejrzeć demo, natomiast wciśnięcie Fire powoduje przejście do menu głównego. W menu tym mamy do wyboru następujące opcje:

Snooker – 1 player – mamy 3 uderzenia na wbicie bili (przestrzegając powyższych zasad), jeżeli tego nie zrobimy lub popełnimy Foul Shot, tracimy 1 bile (mamy ich 5, jest to coś w rodzaju ‚pięciu żyć’).

Snooker – 2 player – możemy zmierzyć się z drugą osobą lub komputerem, wpisując jako imię np.: ‚Comput5’, gdzie cyfra oznacza poziom trudności komputera od 1 (najsłabszy) do 9 (najlepszy). Najpierw musimy wybrać do ilu zwycięstw chcemy grać tzw. Frames: 1 Frames – do 1 zwycięstwa (1 wygrana daje zwycięstwo), 3 Frames – do 2 zwycięstw (2 wygrane dają zwycięstwo), 5 Frames – do 3 zwycięstw (3 wygrane dają zwycięstwo) itd. 9-5, 17-9, 25-13, 35-18, 49-25, 75-38, 99-50.

Snooker – Tournament – gdzie do wyboru mamy Knockout (system pucharowy) przegrany odpada z turnieju lub League (gdzie każdy ma szansę zagrać z każdym). Liczba Frames-ów jest tu ustalona i nie możemy jej zmienić. 8 to maksymalna liczba osób, która może zagrać w turnieju.

Save Tournament – możemy zapisać nasz turniej, niestety nie można save-wować podczas gry, save-a można dopiero dokonać po zakończonym pojedynku, kiedy na ekranie wyświetlana jest tabela, w tym momencie naciskamy klawisz znaku zapytania (?), ponownie wchodzimy do menu (klawiszem Fire) i wybieramy opcję Save.

Load Tournament – możemy wczytać poprzednio przez nas zapisany Save.

Zaczynamy grę J Jeżeli rozpoczynamy pojedynek, musimy najpierw ustawić białą bilę (w obrębie półkola), potwierdzamy klawiszem Fire, następnie wskazujemy kierunek (celownikeim) gdzie chcemy uderzyć białą bilą, wciskamy klawisz Fire im dłużej go przytrzymamy, tym siła uderzenia będzie większa. Mamy teraz widok stołu 3D, wciskamy Fire i możemy obserwować nasze uderzenie. Wciśnięcie klawisza Q powoduje zakończenie pojedynku, a wynik, który uzyskaliśmy podczas gry staje się wynikiem końcowym. Klawisz V pozwala na odwrócenie stołu (góra – dół).

Życzę miłej zabawy i zaciętej walki 🙂

3D Pool

Tak się zastanawiam co można by napisać na temat tej gry i dochodzę do wniosku, że chyba niewiele. Jest to klasyczna gra sportowa, która tak samo jak w rzeczywistości polega na pakowaniu bil do dziur :). Na C64 wyszło wiele takich gier, a między innymi właśnie 3D POOL. Muszę się jednak przyznać, iż moim zdaniem te inne są znacznie lepsze niż ta wspomniana powyżej :), a to przede wszystkim, dlatego, iż oferują kilka rodzajów rozgrywek bilardu, a 3D POOL tylko jedną: najpierw bile czerwone, potem te „czerwone brudne” 🙂 i na końcu czarna. No i jeszcze jeden mankament: grafika jest żałosna, nic nie widać, bile są paskudne, zlewają się ze sobą i w ogóle wszystko chodzi strasznie ślamazarnie. Dźwięku teoretycznie nie ma, więc nie będę się na ten temat rozpisywał. W grze mamy dostępnych kilka opcji: multiplayer, ćwiczenie „trick shotów” oraz turniej, który odbywa się systemem pucharowym (zupełnie tak jak w piłce nożnej :)).

To chyba wszystko, co mogę o tej grze napisać, gdyż muszę się przyznać, że jakoś nie bardzo mnie zafascynowała. Jeśli jednak jesteście fanami sportu, jakim jest bilard to możecie spróbować w nią trochę potłuc. Informuję również, iż ocena, jaką wystawiłem tej grze (tak jak z resztą innym recenzowanym przeze mnie gierkom 🙂 jest po części subiektywna i niekoniecznie trzeba się nią sugerować :).

1943

Kontynuacja bardzo dobrej gierki, jaką niewątpliwie jest, opisywana z resztą kiedyś przeze mnie, 1942. Szczerze mówiąc 1943 to pierwsza i ostatnia dobra gra bazująca na 1942. Powstało wiele innych (1944, 1948, … ), ale nie są one nawet w połowie tak dobre jak te dwie wspomniane powyżej.

1943 nie wiele się różni od swej poprzedniczki. Nadal latamy (tyle, że rok później :)), strzelamy, lądujemy na lotniskowcu, itd. Nadal też mamy trzy życia i trzy beczki, z taką tylko różnicą, że gdy stracimy jedno życie mamy znów komplet akrobacji  ratunkowych :). Poprawiono trochę grafikę (nasz samolot już jakoś normalniej wygląda) oraz utrudniono nam ciut życie, poprzez zwiększenie ilości nadlatujących wrogich maszyn (jakoś więcej strzelają, ale nadal po cichu :)). Poza tym wykonują jakieś przedziwne akrobacje i naprawdę czasami ciężko jest uniknąć ognia ich działek. Utrudniono też zdobywanie bonusów (POW), gdyż samoloty, które je posiadają są chyba sterowane przez pilotów kamikadze, w dodatku nawalonych, ale nic to :).

W 1943 zmniejszyła się również ilość typów wrogich maszyn (niestety nie ma już samolotów – owadów :), a i tych większych jakoś niewiele). W 1942 było tego jakoś więcej, a tu mamy tylko czarne i białe samolociki 🙂

Generalnie ta gierka jest krokiem na przód, jeśli patrzeć na jej poprzedniczkę. Generalnie chodzi o to samo, ale jeśli ktoś już tyle grał w 1942, że zna ją na pamięć, z pewnością chętnie pogra w 1943.


1942

Jest to gra typowo zręcznościowa. Akcja dzieje się w roku 1942, ale sama gra nie ma zbyt wiele wspólnego z bitwami powietrznymi, które wtedy miały miejsce. Jej celem jest po prostu zniszczenie jak największej liczby wrogich samolotów i oczywiście uniknięcie śmierci.

Gra posiada 6 kampanii, a każda z nich to 4 plansze. Wszystkie plansze rozpoczynamy startem z lotniskowca, a kończymy lądowaniem na nim. Samolot nasz jest widoczny od góry. Pierwszą kampanią jest bitwa o wyspę Midway. Jak już mówiłem gra ma niewiele wspólnego z historią, tejże bitwy także. Musimy tylko zestrzeliwać kolejne samoloty przeciwnika i oczywiście samemu uważać, by nie zostać trafionym. Mamy do dyspozycji 3 życia i 3 beczki. Dzięki tym ostatnim możemy w trudniejszych sytuacjach bez problemu przenieść się w bezpieczne miejsce ekranu. Rodzajów samolotów jest wiele. Niektóre po prostu lecą i zawracają na drugim brzegu ekranu, niektóre krążą, a jeszcze inne są sterowane przez słynnych japońskich pilotów kamikadze. Jedno je łączy: wszystkie strzelają. Generalnie są dwa typy wrogich maszyn: większe i mniejsze :). Te pierwsze muszą dostać kilka, bądź kilkanaście razy, aby zostały zniszczone, a drugie wybuchają już po pierwszym trafieniu. Niektóre samoloty po zestrzeleniu pozostawiają nam pewien bonus, którym może być np. zwiększenie siły ognia naszych działek, przyłączenie do naszej maszyny dwóch pomocniczych samolotów, bądź po prostu dodatkowe punkty. 

Gra nie grzeszy grafiką, ale wszystko wyraźnie widać. Pod nami ukazują się dziwnie zielonej wysepki (jedna podobna do drugiej), a poza tym to sama woda. Nasz samolot też jest dość dziwny, ale w porównaniu do niektórych wrogich „samolotów”, które momentami przypominają wściekłe owady, nie jest to aż takie straszne.

Dźwięk jest naprawdę niczego sobie. Cały czas towarzyszy nam melodia zagrzewająca do walki (to chyba jest jakiś znany motyw, ale nie mam pojęcia jaki :)) i oczywiście wrzask pocisków wystrzeliwanych z naszych działek (przeciwnicy strzelają po cichu:)) oraz wybuchy i odgłosy spadających samolotów.

1942 nie jest z pozoru grą prostą. Już po zakończeniu drugiej kampanii jest bardzo trudno utrzymać się przy życiu. Nie oznacza to jednak, że gra musi koniecznie wciągać, gdyż po kilku godzinach grania znamy plansze na pamięć i wiemy skąd i ile samolotów zaraz nadleci. Nie jest to jednak tak do końca złe, gdyż okazuję się to być dobrym sposobem na przejście gry.


A

ABBYS

Gdy wpadniesz do ciemnej komnaty, wciśnij Q+A+Z+E+S+D+X – rozpoczniesz grę od nowa.

ACE 2

Leć na dużej wysokości. Odpal we wroga 2 rakiety (dwie różne) – wszystkie funkcyjne, później F1 – niespodzianka.

ACID RUNNER

Wciśnięcie i przytrzymanie klawisza „+” przyspiesza bieg Twojego ludzika.

ACTION BIKER

POKE 15489, 48 – nieśmiertelność.

Ilość żyć na starcie – POKE 19287,(49-57)

SYS 13312

ADDICTA BALL

Życia – POKE 41708,173:POKE 41922,173

AFTERBURNER

POKE 4969,173

POKE 6754,173

AFTER THE WAR

Nieskończone(a):

Życia etap 1 – POKE 51715,173

Energia etap 1 – POKE 51709,173

Czas etap 1 – POKE 39766,173

Życia etap 2 – POKE 15428,234

Energia etap 2 – POKE 45989,173

Czas etap 2 – POKE 15338,173

Amunicja etap 2 – POKE 38278,173

AGENT – X2

Hasło do drugiego poziomu: GORMENGHAST. Level 3 – MEGALOMANIA

AGRICOLA

Najlepiej stawiać na koni: Agricola, Alibaba i Archimedes – 85% szans na wygraną.

Na początku gry obsiej całe pole rośliną „gertride”. W następnym roku za pieniądze ze sprzedaży plonów kup więcej ziemi i znowu obsiej ją rośliną „gertride”. Po kilku latach (w grze) takich operacji zarobisz bardzo dużo pieniędzy.

AIR WOLF

POKE 13473, 255 – nietykalność.

AIR WOLF 2

Wpisz POKE 25958, 205 – wyłączenie kolizji.

AIRBORNE RANGER

POKE 61467,173

POKE 61647,173

POKE 3192,173

POKE 2270,173

ALTERED BEAST

RESTORE – następna plansza. SHIFT – zmiana w bestię.

ALIENS

1. Gdy oczyściłeś pomieszczenie, zablokuj je strzałem w kontakt.

2. Celuj zawsze w głowę.

3. Nie używaj broni w okolicy reaktora.

ALLIGATE BLAGGER

POKE 53264, 126 – nieśmiertelność.

ANARCHY

POKE 3929,165

ANCIPITAL

POKE 18679,173

SYS 16384

ANDROID

POKE 4283, 234 – nieśmiertelność.

ANIHILATOR

POKE 53264, 126 – nieśmiertelność.

ANTIRIAD

POKE 35486,165

POKE 35496,16

SYS 2080

APOLLO 18

Po RESET wpisz:

POKE 2356, 1 (do 11)

SYS 2335 – uruchomienie.

ARABIAN NIGHTS

Aby być nieśmiertelnym wpisz: POKE 2631, 173; POKE 2632, 141; POKE 2633, 169; POKE 2634, 89.

ARCANA

POKE 12933,0

POKE 12934,2

SYS 4096

ARKANOID

POKE 2564,189

ARKANOID II

Wpisz się jako DEBBIE S w High-Score – będziesz miał nieskończoną ilość żyć.

ARCTIC ANTICS

Gdy grasz z komputerem znajdź właz z rakietą i powycinaj piłą naokoło wiele przerębli. Gdy komputer przyjdzie ze wszystkimi przedmiotami i będzie chciał się dostać do rakiety, wtedy wpadnie do pułapki i zamarznie.

ARKTYCZNE POLOWANIE

Naciśnij lewy „SHIFT” – możesz skakać po wodzie.

Jako kod wpisz EMIL, a będziesz nieśmiertelny. Kod do 50 – tej planszy: WHISKAS.

Kod: NBMNVNV daje możliwość skakania po wszystkim.

Hasła AMERYKA, AFRYKA, EUROPA pozwalają zacząć od 5 planszy.

ARMAGEDON

Twoja popularność będzie rosnąć jeśli będziesz zmniejszał zasoby militarne państw, a zwiększał wymianę gospodarczą między nimi.

ARMALYTE

POKE 59891,173

ARMY MOVES

POKE 14888,173

SYS 8415

Kod do części II to 15863.

ARNIE

Przejdź przez ulicę, wejdź między murki i ustaw się tak, by Twoje strzały dosięgały ludzi na ulicy. Teraz włącz AUTO – FIRE i zrób sobie trzy godzinną przerwę.

Do $33D6 wstaw $AD – nieśmiertelność.

Gdy zabijesz czerwonego komandosa możesz zabrać jego broń. Na początku, gdy naciśniesz N – niespodzianka.

ASPHAI

Wpisz POKE 3574, 44 – nieśmiertelność.

ASTERIX

Wpisz POKE 54462, 201 – nieśmiertelność.

Centurionów wykańczaj FIRE + GÓRA. Legionistów – Autofire i przechyl joy’a w kierunku bydlaka.

Jeśli chcesz szybko dostać się do miasta, a nie opanowałeś jeszcze sztuki walki, wystarczy że po spotkaniu żołnierza nie będziesz walczył. Głupek Cię zaaresztuje, a Ty wylądujesz w więzieniu. Tam weź mięsko i czekaj aż otworzą się drzwi. Wejdź na arenę, wypij swój eliksir i pokonaj durnia z siatką. Teraz wystarczy wejść przez drzwi.

ATHENA

Podczas intra naciśnij C – nieśmiertelność.

ATOMINO

Level 010 – MAIL

Level 040 – KISS

Level 070 – COOL

Level 100 – DOO

Level 020 – MORE

Level 050 – TIME

Level 080 – FREE

Level 030 – LEFT

Level 060 – FLIP

Level 090 – WAVE

AUTOMANIA

POKE 22409, 173 + [ENTER] + [F3] – nietykalność.

0-9

1942

Nieskończenie wiele żyć (wersja dla kasety) – POKE 5806,165

Nieskończenie wiele strzałów (wersja dla kasety) – POKE 8504,165

Nieskończenie wiele żyć (wersja dla dysku) – POKE 3293,165

Nieskończenie wiele strzałów (wersja dla dysku) – POKE 5884,165

1943: ONE YEAR AFTER

Życia – POKE 3395,165

1943: THE BATTLE OF MIDWAY

Życia – POKE 34864,44:POKE 34867,36

Misja zawsze zostaje ukończona – POKE 42663,44, SYS 32768

1944

Życia – POKE 24122,0, SYS 16586, 1985

1985

Życia – POKE 20103,173:POKE 22982,173, SYS 20000

1994: TEN YEARS AFTER

Życia – POKE 19092,0

Nieskończenie wiele energii – POKE 19219,0:POKE 19406,0

Nieskończony czas – POKE 19590,0, SYS 29184

5TH GEAR

Życia – POKE 15171,173