Emulator CCS64 – opis i poradnik

Co to jest emulator?

Emulator to najprościej program, który naśladuje inny komputer lub urządzenie. Takim właśnie programem można uruchomić gry czy programy z każdego innego komputera. Istnieją oczywiście emulatory do Amigi, Macintosha, Atari, ZX-Spectruma oraz wielu innych maszyn, które niegdyś miały to „coś” w sobie i są dziś po prostu wspominane.

Emulatory najczęściej tworzą zapaleńcy, którzy chcieliby móc mieć na swoim komputerze coś innego, może z sentymentu do dawnych lat. Problem w pisaniu takich programów jest ogromny, ponieważ żaden producent sprzętu nie udostępnia kodu, w jakim pracowała dana maszyna – programista musi odkryć to sam! Musi jakby stworzyć ten sam komputer od nowa, znając jedynie trochę kodu danej maszynki czy nawet mniej! Dlatego też emulator nie może w 100% naśladować przypisanego mu sprzętu. Sam fakt, że w naszym pececie słychać dźwięk z C64, widzieć te same znaki na ekranie to duże osiągnięcie i cieszmy się tym jak najwięcej.

Opis emulatora CCS64

Emulator CCS64 jest jednym z najpopularniejszych i najczęściej używanych emulatorów komputera Commodore 64. Jest to program Shareware, więc po jakimś czasie użytkowania wypadałoby podesłać autorowi troszkę pieniędzy za jego pracę nad tym programem. Obecnie CCS64 uważany jest przez większość ludzi za najlepszy emulator C64. Minimalne wymagania programu są niskie w porównaniu na przykład do emulatora VICE.

Wersja 1.0

Po uruchomieniu emulatora ekran powinien wyglądać tak jak na obrazku wyżej. Program pracuje zgodnie z klawiaturą Commodore 64, czyli 66 klawiszy, w tym 4 funkcyjne (a właściwie 8 na klawiaturze peceta) – od F1 do F8. Po uruchomieniu programu dostępne są następujące komendy programu:

F9

Przejście do menu głównego emulatora

Pause

Natychmiastowe zakończenie pracy emulatora

F10

Zapisanie aktualnego ekranu do katalogu emulatora (256 kolorów)

F11

Powraca do zfreezowanej części programu

F12

Freezer

Print Screen

Zapisuje aktualny ekran do katalogu emulatora jako zdjęcie BMP

Scroll Lock

Ponowna inicjalizacja kolorów ekranu

Lewy Ctrl

Klawisz „Commodore”

Escape

Klawisz „Run/Stop”

Delete

Klawisz „strzałka w górę” / „up arrow”

Insert

Klawisz „znak funta” / „funt”

Home

Klawisz „Clr home” – wyczyszczenie ekranu Basica

Page Up

Klawisz „Restore” – służy do wznawiania niektórych akcji… (?)

Przejdźmy teraz do menu głównego emulatora, więc naciskamy klawisz F9 na naszej klawiaturze, po czym pojawia się nam ekran jaki widać obok. I tu mamy do wyboru:

Continue – powrót do Basica/danego programu.
Load program – wgranie programu.
Reset C64 (Hard) – całkowite zresetowanie pamięci komodorka (działa tak jak byśmy wyłączyli i ponownie włączyli komputer).
Reset C64 (Soft) – zresetowanie komputera, ale szybkie. Działa jak przycisk reset w cartridge’u.
Cartridge (CCSMON) OFF/ON – wyłącznie/włączenie kartridża w formie monitora (asemblera).
Options – Opcje, omówione dalej.
Quit CCS64 – wyjście do systemu, koniec programu.
Machine code monitor – monitor (asembler) emulatora.

Wersja 2.0

CCS64 v2Po uruchomieniu emulatora ekran powinien przedstawiać Basic’a. Wciskamy klawisz F9 i od razu przechodzimy do menu. Odpowiednio do wyboru mamy opcje:

1541 Device 8…
Czyli wgranie programu z urządzenia o numerze 8 (domyślnie stacja dysków – stąd najczęściej będziemy ładować programy)
1541 Device 9, 10, 11…
Można także załadować programy z urządzeń o innych numerach, jeśli np. mamy dwie stacje dysków.

 

Tape Device 1…
Wczytanie programu z kasety.
Printer Dev. 4-7…
Opcje do wykorzystania przy drukarkach.
Cartridge…
Wchodząc do tego menu możemy załadować odpowiedni kartridż do naszej pamięci. Więcej o tym w zakładce instalowanie kartridża w emulatorze.
Special…
Dodatkowe gadżety emulatora. Można włączyć sobie np. podląd szybkości naszego komcia i inne dodatki. Więcej w dalszej części opisu.
State…
Służy do wgrania zapisanej wcześniej przy pomocy emulatora (Freeze – Ctrl+F) stanu gry. Można tam także ów stan zapisać na dysk. Podobna funkcja jak w Final Cartridge czy Action Replay.
Machine code monitor…
…czyli zwykły monitor asemblera.
Reset C64…
Bez komentarza.
Options, Quit CCS64, Continue…
Odpowiednio Opcje (opisane w tym artykule), wyjście z emulatora, powrót do Basica/programu.

Ładowanie programów

CCS64 ładowanie programów Aby załadować program, należy po włączeniu emulatora nacisnąć klawisz F9, aby przejść do menu głównego, najechać na opcję 1541 Device 8…. Powinien pojawić się katalog. Przypuszczalnie chcemy uruchomić demo. Jeśli je już mamy na dysku, musimy je teraz znaleźć w naszych napędach (przykładowo plik zapisaliśmy w c:\c64\demo.d64). Gdy już widzimy obraz dyskietki (2NDREAL1.D64, jak na screenie obok), naciskamy Enter i powinien pokazać się katalog strony dysku (bo właśnie do niego weszliśmy). Wybieramy plik główny katalogu i naciskamy ponownie Enter. Nastąpi reset i program się automatycznie uruchomi.

Zmiana strony dysku

…a po jakimś czasie oglądania dema czy dłuższej gry, spotyka nas niemiła niespodzianka: na ekranie widnieje napis: „Please insert side 2”, czyli musimy „włożyć” drugą stronę dyskietki. Jak to zrobić? To w sumie proste. Na przykładzie naszego demka (które zajmuje dwie strony). Gdy widnieje napis naciskamy F9 i wchodzimy do menu 1541 Device 8…, szukamy katalogu z naszym demem (2NDREAL1 i 2NDREAL2). Jak może ktoś zauważył, są to dwa pliki i każdy to jedna strona. Wybieramy więc 2NDREAL2 i naciskamy Enter. Powinniśmy się znaleźć w środku katalogu. Wciskamy F3 lub S (jak Select disk). Napis po chwili sam zniknie, a demo „poleci” dalej. Wszystko!

Uwaga! W niektórych przypadkach po zmianie strony i powrocie do dema należy dodatkowo wcisnąć spację/return w ramach potwierdzenia!

Instalacja kartridża w emulatorze

W wersji 2.0 emulatora CCS64 udostępniono możliwość instalowania (na stałe lub nie) kartridży do C64 takich jak Final, Action Replay i dowolnie wielu innych… Dzięki takiemu programowi przede wszystkim „wirtualna” stacja dostaje kopa (przyspieszenia nawet 20-krotnego), przez co wszystko będzie się szybciej ładowało (oczywiście jeśli będziemy wszystkie programy ładować tradycyjną metodą, nie przez emulator). Uprzedzam jednak, że nie jest konieczne posiadanie czegoś takiego w emulatorze, bo program w nim ładuje się do pamięci od razu. Oczywiście oprócz przyspieszenia stacji/magnetofonu ma też wiele innych opcji, o których można dowiedzieć się w opisach indywidualnych cart’ów. Aby zainstalować kartridż, należy najpierw poszukać interesującą nas wersję (wiele kartridży znajduje się w dziale Pliki a także w opisach w dziale Sprzęt). Po zdobyciu pliku:

1.Uruchamiamy emulator CCS64
2.Wybieramy opcję Cartridges.
3.Wybieramy pierwszą opcję [Insert Cartridge+Enter] i szukamy katalogu, na którym jest nasz kartridż. Gdy go znajdziemy, wciskamy klawisz Enter.
4. Pojawia sie ekran (po automatycznym resecie) powitalny kartridza.

Uwaga! Aby kartridż uruchamiał się automatycznie po każdym włączeniu emulatora, należy (z wgranym już kartridżem, np. Final) wyjść z emulatora. Po ponownym uruchomieniu zamiast Basic’a 2.0 witał nas będzie Ekran Startowy wybranego Kartridża.

Tworzenie nowego dysku .d64

CCS64 - tworzenie nowego dyskuAby móc coś w ogóle zapisać, najpierw należy stworzyć czysty dysk, który będzie miał 664 bloki wolne (na dysku PC zajmuje 170 KB). Aby to zrobić, uruchamiamy emulator CCS64, wciskamy F9 i przechodzimy do menu 1541 DEVICE 8… , by później po wejściu zjechać kursorem w dowolnym katalogu na sam dół (jak na screenie obok). Na dole ekranu pojawią się wtedy dwie opcje wyboru: F1-Create new D64 oraz F2-Create new G41. Wybieramy to pierwsze, czyli wciskamy F1. Komputer poprosi teraz o podanie nazwy dysku (do 16 znaków). Potwierdzamy Enterem i dysk gotowy.

Zapis danych na dysk

Chcemy teraz coś zapisać na naszą dyskietkę. Przypuśćmy, że będzie to jakiś programik napisany w Basic’u. Stwórzmy go może na początek sami, aby przetestować dysk, czy się faktycznie „utworzył”. Z menu emulatora szukamy katalogu, w którym go utworzyliśmy, najeżdżamy na niego i wciskamy klawisz S (Select Disk – wybierz dysk). Przejdziemy do Basica. Zobaczmy, czy dysk jest czysty, listując katalog. Wpiszmy zatem:

LOAD”$”,8

Potwierdzając Enterem. Po wgraniu katalogu wpisujemy LIST, po czym pojawia się nam czysty jeszcze katalog. Teraz chcąc zapisać np. mały programik w Basic’u, możemy go najpierw napisać:

1 PRINT”DYSK DZIALA!”
2 GOTO1

Teraz zapiszmy ten program, wpisując z Basic’a polecenie SAVE”TEST”,8. Potwierdzamy Enterem i za kilka sekund program jest zapisany. Sprawdźmy jeszcze raz katalog, wpisując LOAD”$”,8. Jeśli program został zapisany, wszystko jest OK.

Opcje emulatora CCS64

Po wybraniu z menu „Options”, pokazuje nam się ekranik, gdzie do wyboru mamy następujące pozycje:

Screen Mode – wybór rozdzielczości. Commodore 64 normalnie pracuje w rozdzielczości 320×200. W emulatorze polecam wybrać 400×300 – w miarę pełny ekran, choć oczywiście każdy może mieć inne zdanie.
Joystick – tam możemy uregulować wszystko co dotyczy joy’a, bo nim też można grać na komodiuszu!
Joystick calibration – przed ustawianiem joy’a najlepiej go dodatkowo skalibrować.
C1541 ON/OFF – włączenie lub wyłączenie emulacji stacji komodorka.
Save current disk – zapisanie danej strony dysku.
Speed 100% – mi tej opcji nie udało się regulować. Służy do spowalniania lub przyspieszania tempa pracy emulatora.
1. Alt+F3 powoduje zwiększenie prędkości do 500%, ponowne wciśnięcie tych klawiszy przywraca normalną prędkość.
2. Po zwiększeniu prędkości w ustawieniach należy nacisnąć klawisz Enter (wystarczy pierwszy sposób).
Create empty disk – utworzenie pustego dysku, katalogu. Opis w artykule.
Sound sampling START/STOP – zapisanie dźwięku z emulatora w formie pliku .wav.

To tyle z opisu emulatora CCS64. Najlepsza droga to samodzielne poznanie emulatora jak i całego komodorka! Nie opisałem żadnych poleceń Basica, bo to już Wasza działka. Być może będzie jakiś art o tym? Podobnie nie opisałem też poleceń monitora (asemblera). To tyle. Więcej w samym pliku pomocy w katalogu emulatora!

Klawiaturze w emulatorze CCS64

Mapa klawiatury

Uruchamianie plików .g64

Pliki z rozszerzeniem .g64 to specyficzne pliki. Nie są to bowiem image’y standardowych dyskietek do C64 (35 ścieżek), ale wersja, która wykorzystuje 7 pozostałych „nielegalnych” ścieżek dysku – czyli do 42 włącznie. Niektóre emulatory niestety nie obsługują plików .g64. Na szczęście wersja 2.0 CCS64 radzi sobie już z tym rodzajem plików i potrafi je normalnie odczytywać. Jeżeli więc nie posiadasz wersji 2.0 emulatora – koniecznie się w nią zaopatrz!

Kalibracja/Konfigurowanie Joystick’a

Pytania w tej sprawie pojawiały się dość często, tak więc postanowiłem rozjaśnić ten temat. Osoby nie potrafią poprawnie skonfigurować emulatora tak, by działał on z naszym PC-towym joystickiem. Osobiście zaznaczam, że używam gamepad’a i na nim działają wszystkie gry, jednak przy niektórych modelach joy’ów mogą występować problemy w poprawnym działaniu.
CCS64 - kalibracja 1 Po włączeniu emulatora wciskamy klawisz F9 (przechodzimy do menu), gdzie wybieramy Options. Dalej przechodzimy do Input… (na screenie drugim). Ta opcja pozwala właśnie na poprawne skonfigurowanie naszego przyrządu sterowniczego. Kolejny ekran przedstawi nam się w opcjach: Control Port 1 i 2 (pozwalają ustawić joy’e lub klawiaturę do portu nr 1 lub nr 2), Switch Control Ports (wymienia porty na odwrotną stronę), CCS64 - kalibracja 2 Calibrate Joysticks (konfigurowanie joy’a, o czym już poniżej) oraz Define Joystick Keyset (przyporządkowanie klawiszy do ruchów joy’sticka) i Define Joystick Special (kilka dodatkowych funkcji…). Tutaj skupię się na dwóch podstawowych opcjach:

Pierwszą z nich będzie oczywiście najważniejsza, Calibrate Joysticks. Wejdźmy tam, a ujrzymy panel konfiguracyjny, prawdopodobnie ruszający się kursor (krzyżyk) oznaczający, że joy jeszcze nie został poprawnie ustawiony. CCS64 - kalibracja 3 Przy odrobinie szczęścia za chwilę będzie stał w miejscu. Na początek wyresetuj ustawienia (opcja Reset). Weźmy zatem teraz naszego gamepada/joy’a i pokierujmy nim (w PORCIE 2, jeśli tak ustawiliście) we wszystkie kierunki, tak – aby krzyżyk nie drżał i po zakończeniu stał w miejscu. Wciśnijcie także każdy klawisz – tester w emulatorze powinien wyczuwać potrzebne do gry na C64 klawisze. Powinno wszystko już być OK. Jeśli nie zaobserwowaliście żadnych ruchów na ekranie – kursor się wcale nie poruszał przy kierowaniu joy’a w boki – to gorzej. Może to być wina źle ustawionego wcześniej portu lub urządzenia do sterowania. Warto popróbować wszystkich możliwych rozwiązań. Natomiast przy pozytywnym ustawieniu możecie teraz wgrać swoją ulubioną grę i po prostu sterować tym, czym chcieliście! Uwaga: czasami sterowanie odbywa się przez PORT 1, a nie drugi. Warto zwrócić na to uwagę.

CCS64 - kalibracja 4 Teraz przedstawię drugi problem, czyli Define Joystick Keyset. Ja osobiście korzystam z tej możliwości sterowania, właśnie poprzez klawiaturę. Po przejściu na ekran obok możemy swobodnie skonfigurować klawiaturę tak, by udawała joy’stick zarówno w porcie 1 jak i 2 (Joystick Keyset – tu ustawiamy 1 lub 2 port). Najlepiej skonfigurować wszystko, gdyż jak wcześniej wspomniałem – niekiedy trzeba korzystać z pierwszego portu, niekiedy z drugiego. Cóż tu więcej pisać? Macie problemy, ciągle się nie udaje – piszcie. Ja jednak już dodam, że gdy ta pomoc nie pomogła, Wasz joy’stick może po prostu nie współpracować z emulatorem CCS64…

Pierwsze kroki w emulacji Commodore 64

Drogi Internauto, skoro załadowałeś ten artykuł, pewnie jesteś początkującym emu-maniakiem. Jesteś pierwszy raz na stronie poświęconej m.in. emulacji? Nie masz zielonego pojęcia, jak załadować starą, ulubioną grę na Commodore 64 w emulatorze? Nie wiesz, w jakie programy się zaopatrzyć, by emulacja Commodore 64 była ‚bułką z masłem’? Oto wprowadzenie – przewodnik po programach – taki, by nie zabłądzić. Jak to jest w świecie emulacji? Zapraszam!

Pamiętam bardzo dobrze (czy to ta reklama…?) swoje początki w emulacji. Było to w szkole podstawowej na lekcjach informatyki. Dostaliśmy godzinkę czasu na posiedzenie w Internecie. Jako, że komputer miałem od miesiąca, ledwo go znałem. Tak więc i w PC szukałem wszystkiego, co związane było z C64. Wpisałem więc po chwili z pewną nieśmiałością niegdyś usłyszany adres www.c64.com. Uff, jak mi ulżyło i ogromnie się ucieszyłem, gdy otworzyła się witryna wykonana w stylu Commodore, a już na pierwszej stronie wszystko zachęcało do zagrania w Gianę Sisters czy Boulder Dash. Całe szczęście wziąłem ze sobą kilka dyskietek i zacząłem przegrywanie gier z Internetu (jakiś taki dziwny format miały… d64 chyba :). W szkole się nie uruchamiały – myślałem, że brakuje jakiegoś programu… i nie myliłem się! Po nieudanych próbach rozszyfrowania plików .d64 na własnym PC, dowiedziałem się, że do odpalenia tychże gier niezbędny jest tzw. emulator… Co to jest?

Emu… emuco? Emulator!

Emulator to (w zależności od przeznaczenia) mniejszy lub większy program, naśladujący inny komputer lub urządzenie. Bardzo sprytnie napisany – tak, by na przykład na zwykłych blaszakach czy Macintoshach można było odpalać gry z ukochanego, kiedyś zapomnianego Commodore 64, Atari czy Nintendo. I tak mamy dosłownie mnóstwo wersji emulatora C64. Od bardzo starych (jak PC64) poprzez VICE do zdecydowanie najlepszego CCS64. Te dwa ostatnie wymienione przeze mnie emulatory zasługują na szczególną uwagę i powinny znajdować się na dysku każdego maniaka C64. Naturalnie oba emulatory można pobrać ze strony, a także przeczytać ich szczegółowe opisy w dziale Emulacja na tej stronie. Emulator to taki sam program jak każdy inny pod Windows czy DOS. Uruchamiamy, pojawia się (o dziwo! 🙂 ekran Basic’a, mamy dostępne wszystkie te same polecenia, co w oryginalnym C64 i tak zaczyna się start! Po pierwszym szoku związanym z samym pojawieniem się Basic’a na PC i znajomych barwach, będziemy chcieli zagrać (lub po pierwsze znaleźć) w ukochaną grę na C64.

Wszystkie pliki, które uruchamiamy pod emulatorem C64 jak CCS64 czy VICE – posiadać muszą rozszerzenie D64, T64 i PRG. Rzadziej spotykane to P00, T00, D71, D81, X64, G64, LNX, ARK, ARC, SDA, LBR, SPY, CPK i mogą być jeszcze spakowane czy przeznaczone pod specjalną wersję emulatora (C128, PET, VIC). Gwoli ścisłości, pliki, które przedstawiłem kilka linijek wyżej – są to zwykłe ‚image’y’ (czyli odbicia) danych z kaset i dyskietek C64. Jest to więc duże udogodnienie, dzięki któremu np. możemy przegrywać wszystkie programy w formacie .d64 czy .t64 na oryginalne dyskietki Commodore 64, które później mogą być odczytywane na poczciwym Komciu…
Chcąc odpowiedzieć na często pojawiające się pytania, dla przypomnienia podam, że standardowe dyskietki do Commodore 64 mają 5,25″ (cala) i na jednej stronie można zmieścić 664 bloki. Aby mieć możliwość nagrania programów także na drugiej stronie (a tym samym zwiększenia pojemności dyskietki o 100%), należy wyciąć identyczny jak na pierwszej stronie dysku prostokącik (takie same wymiary i odległości). Następnie wystarczy sformatować drugą stronę i gotowe!
OK, powiedzmy, że podstawy już opanowaliście. W końcu zagramy w ukochaną np. Giana Sisters. Wejdźmy zatem na stronę internetową www.c64.com i tam znajdźmy ten tytuł. Prościej i szybciej będzie pobrać grę z C64 Power – dostępna wyszukiwarka to znacznie ułatwi. Ściągnęliśmy już zatem gierkę (giana_sisters.d64 lub podobnie) i nie wiemy, co z tym zrobić. Po uruchomieniu emulatora (i mam nadzieję ustawienia większości opcji – chociaż do włączenia gry nie trzeba nic praktycznie konfigurować), wybieramy opcję załadowania gry (opis, jak to zrobić – znajdziecie w osobnych artykułach). A później już sam relaks przy zapomnianej, najlepszej grze… Pograjmy z dwie godzinki… 🙂

Mamo! Ja chcę więcej!

Tak, to częste objawy po kilku dniach od uruchomienia emulatora C64 :). To nam nie wystarcza, chcemy czegoś więcej. Pojawia się mnóstwo pytań, czy to, czy tamto. A może by tak dałoby się słuchać samej muzyki z C64 na PC, na dodatek bez uruchamiania emulatora??? Ach, jak to byłoby super, gdybym mógł przegrać stare gierki z C64 do plików odczytywanych przez emulator C64… Miałem też kilka kaset z grami na C64. Tam była ta jedyna, jak ja w nią zagram?!?
Te z pozoru dziwne pytania to sama prawda! Nie zadałeś sobie, drogi Czytelniku, podobnych pytań? A gdybym Ci odpowiedział na wszystkie twierdząco: tak, to wszystko jest możliwe – ucieszyłbyś się? Na pewno! Taka też jest moja odpowiedź i zarazem druga część artykułu! Co dalej po emulatorze? Oto odpowiedź.

SIDPLAY to program działający pod Windows, umożliwiający odsłuchiwanie oryginalnych utworów muzycznych z Commodore 64 – bezpośrednio na PC! Ten bardzo prosty w obsłudze programik, obsługujący głównie pliki SID i DAT (bo z takimi rozszerzeniami właśnie ukryte są dane z muzyką na C64), to pierwszy z obowiązkowych użytków, w jakie musi zaopatrzyć się emu-maniak Commodore 64. Opis, jak uruchamiać program, konfigurować go jak i włączać same muzyczki z C64 znajdziecie na tej witrynie w dziale Emulacja – zapraszam. Natomiast same utwory muzyczne z najpopularniejszych gier i ze sceny znajdują się w naszym dziale Download – Muzyka. Dla miłośników Winampa została także stworzona nakładka (plugin), umożliwiająca odtwarzanie przez ten program ‚zaków’ z C64. Rarytasem jest strona www.hvsc.c64.org, gdzie znajduje się ciągle uaktualniany zbiór niemal wszystkich muzyczek skomponowanych na C64! Tysiące plików SID do pobrania daje największą kolekcję na C64!

STAR COMMANDER – hmm, może już kiedyś miałeś styk z tą nazwą? Jest to program-legenda, wciąż poprawiany. Służy do transferowania danych z C64 do PC i odwrotnie. Do pełnej użyteczności wymagane jest skonstruowanie kabla X1541 i połączenie nim naszej stacji 1541 z PCtem. Po poprawnym skonfigurowaniu programu (a czasami także BIOSa), mamy do dyspozycji rzecz niesamowitą – możemy przegrać do plików odczytywanych przez emulator C64 każdej gry, każdego programu! Opis znajduje się naturalnie w dziale Emulacja w tym serwisie. Oprócz funkcji przenoszenia danych, jest to również najlepszy manager plików C64! Z mniej znanych polecam także 64Copy. Wszystkie programy są dostępne w Downloadzie.

WAV2PRG to kolejny program. W tym przypadku mamy możliwość przegrywania gier i innych danych z kasety magnetofonowej dla C64 (ach te stare pirackie kasety… 😉 do plików odczytywanych przez emulator. Program działa pod systemem Windows, obsługa jest dość prosta (po zapoznaniu z opisem na stronie w dziale Emulacja). Do przegrywania nie jest wymagany magnetofon dla C64 – Datassette! Wystarczy sama stara kaseta z zapisanymi danymi oraz program muzyczny nagrywający dźwięk w formacie WAV, mikrofon i nieco cierpliwości :). Polecam jak resztę.

 

A to dopiero początek…

W zasadzie mogę powiedzieć, że są to trzy główne działy, w jakich emu-maniak powinien mieć coś do powiedzenia. Muzyka z C64, Star Commander, X154, WAV2PRG (ogólnie transfer danych C64<=>PC) i naturalnie sam emulator. Oczywiście to tylko trzy programy. A jest ich cała masa. Te są jednak na dobry początek, by móc wkroczyć w szaleństwo emulacji Commodore 64. W Internecie ten ośmiobitowy komputer żyje i ma się całkiem nieźle. A wciąż dołączający nowi maniacy Commodore 64 dodają mu tylko sił!